ข่าววันนี้

อาจเหมือนทุกวัน

บ่ายเริ่มแก่ แต่แดดยังแรงพอแผดเผาใบหน้าให้เกรียมกร้าน ไม่ไกลจากป้ายรถเมล์นัก วัฒน์ ยืนหลบเลี่ยงผู้คน ปล่อยรถที่ต้องการ จะขึ้นให้ผ่านไปก่อน ด้วยบุหรี่ที่สูบอยู่ยังไม่ยอมหมดมวน ควันสีเทาเลื่อนลอยเคว้งคว้าง และสลายไปพร้อมกับความคิดของคนที่ใช้ ถุงลมปอดกลั่นกรองมันออกมา วัฒน์ เป็นคนรุ่นหนุ่มพื้นการศึกษาดี เคยใช้ชีวิตแบบคนชั้นกลางทั่วไป แต่สองปีมาแล้วที่เขาไม่มีงานทำ … ไม่มีงาน ไม่เงิน …ไม่มีเงิน ชีวิตชนชั้นกลางก็เป็นอันจบสิ้นลง…

เจ้าของชั่วชีวิต – แกรห์ม กรีน

การแต่งงานที่แท้จริง ตามความรู้สึกของคาร์เตอร์ยามเมื่อเขาได้สัมผัสกับมันในอายุสี่สิบสอง ช่างมั่นคงและสงบอย่างน่าประหลาด เขาเพลินกับทุกชั่วขณะของพิธีทางศาสนาด้วยซ้ำ จะมียกเว้นก็ตอนเดินคล้องแขนกับจูเลียในโบสถ์ แล้วเหลือบไปเห็นโจเซฟีนนั่งเช็ดน้ำตาอยู่ป้อยๆ  ที่โจเซฟีนได้มานั่งร่วมพิธีด้วยก็เป็นเพราะรักใหม่แสนเปิดเผยของเขานี่แหละ  เขากับจูเลียไม่มีความลับใดๆ ต่อกัน บ่อยครั้งทั้งสองคุยกันถึงสิบปีอันทุกข์ทรมานที่เขาอยู่กับโจเซฟีน เรื่องอารมณ์หึงเกินเหตุ และอาการโรคจิตประสาทของหล่อนที่จำเพาะต้องเป็นได้ถูกจังหวะทุกครั้ง “เธอแค่รู้สึกไม่มั่นคงเท่านั้นเอง” จูเลียเถียงแทนอย่างเข้าใจ ซ้ำยังเชื่อจริงจังด้วยว่า อีกไม่นานเธอคงจะคบหาเป็นเพื่อนกับโจเซฟีนได้ “ที่รัก ข้อนี้ผมไม่แน่ใจนัก” “ทำไมละคะ ฉันอดใจไม่ให้ชอบคนที่รักคุณไม่ได้หรอก”…

เหรียญปลอม – ชาร์ล โบดแลร์

ขณะที่เราเดินห่างออกมาจากร้านจำหน่ายยาสูบ เพื่อนของผมก็จัดการแยกเงินของเขาอย่างพิถีพิถัน  เขาใส่เหรียญทองเหรียญเล็กๆ ลงในกระเป๋าเสื้อกั๊กข้างซ้าย เหรียญเงินเล็กๆ ลงในกระเป๋าข้างขวา พร้อมกับใส่เหรียญโซลเหรียญใหญ่จำนวนมากลงในกระเป๋ากางเกงข้างซ้าย และสุดท้ายเหรียญเงินสองฟรังก์ที่เขาพินิจพิจารณาดูเป็นพิเศษลงในกระเป๋าข้างขวา ‘ช่างเป็นการจัดแยกเงินที่ไม่มีใครเหมือนและละเอียดลออยิ่งนัก’ ผมพูดกับตัวเอง เราได้พบกับคนจนผู้ซึ่งยื่นหมวกมาทางเราด้วยมือไม้สั่นเทิ้ม  ผมไม่เคยรู้จักอะไรที่น่าเอน็จอนาถยิ่งไปกว่านี้สำหรับมนุษย์ปุถุชนผู้มีหัวจิตหัวใจผู้ซึ่งสามารถอ่านถ้อยคำอันไร้สำเนียงจากดวงตาวิงวอนคู่นี้ ดวงตาที่เปี่ยมไปด้วยความเจียมเนื้อเจียมตัวพอๆ กับการตำหนิติเตียน  มีบางสิ่งที่ทำให้เบื้องลึกของความรู้สึกอันผสมปนเปนี้ละม้ายคล้ายกับนัยน์ตาเปียกชุ่มของสุนัขที่ถูกหวดตี เงินบริจาคของเพื่อนผมมากกว่าเงินที่ผมบริจาคอยู่โข แล้วผมก็พูดกับเขาว่า “คุณทำถูกต้องแล้ว หลังจากที่ได้ยินดีปรีดาไปกับความฉงนสนเท่ห์ คงไม่มีความอิ่มเอิบใดยิ่งใหญ่ไปกว่าการสร้างความคาดไม่ถึง”…